... . و اما «ضرب الاجل» مالکی - کریم قصیم
یاستگزاری دولتی (یک دولت منتخب و مدعی روابط دموکراتیک) درباره یک موضوع انسانی/ یک مسأله حقوقبشری، معمولاً با دقت و دوراندیشی کارشناسانه، فهم و ملاحظه حقوقی (کشوری و بینالمللی) صورت میگیرد. کار زور و ماهیچه نیست، حکم خرد و طرح تدبیر است. در جوانب اجرایی قضیه نیز حزم و احتیاط مد نظر قرار میگیرد، شاخکهای حساس اجتماعی و شمّ قوی دریافت اثرات و عواقب احتمالی کاربرد دارد. بهخصوص در این زمینه، پرهیز از خشونت یک اصل اولیّه است، درصورت بروز اختلاف در بینش و حتی جنبههای اجرایی، مراجعه به قانون و قضاییه مستقل رویه معمول و چراغ راهنمای ممالک دموکراتیک.
اما از نظر مقاومت ایران چی؟ آیا مسأله از نگاه سیاسی مطرح شده یا حقوقبشری و انسانی؟
از همان نخستین روزها، مقاومت اعلام کرد «ما به خاک نچسبیدهایم»، سخنرانی ۴ مه خانم رجوی در مجلس بزرگداشت شهدای کشتار ۸ آوریل.
به بیان مکرّرخانم رجوی، و همچنین به نظر کلیه نهادها و سازمانهای حقوقبشری، سیاستمداران اروپایی، آمریکایی و نیز دبیرکل ملل متحد، و... مسأله اشرف / اشرفیان در عراق یک موضوع انسانی و حقوقبشری است و راهحلّ پایدار آن نیز میباید در انطباق با قوانین ملی/بینالمللی مربوطه (قوانین پناهندگی، انتقال حفاظتشده به کشور ثالث و...) معیّن و اجرا شود، و اکنون ماههاست این پرونده رسماً در کمیساریا مفتوح و به جریان افتاده است. کمیساریای عالی پناهندگی در ۱۳ سپتامبر گذشته رسماً اعلام کرد تقاضای ۳۴۰۰ مجاهد اشرفی را بهعنوان پناهجو پذیرفته و آنها میباید - تا انجام پروسه قانونی (مصاحبهها، پذیرش و بازاسکان در کشور ثالث) مشمول کلیه حقوق و تأمینات مربوطه توسط میزبان - دولت عراق – باشند. برای اجرای هرچه سریعتر این روند، همه طرفهای بینالمللی/حقوقبشری، دوطرف (مسئولان اشرف و دولت عراق) را به مذاکره و مفاهمه بر اساس قانون و عرف دعوت کردهاند. مسئولان اشرف و کل مقاومت، به ویژه شخص خانم رجوی، بلافاصله از آن موضعگیری رسمی کمیساریا استقبال و درجهت اجرایی شدن سریع مصاحبهها تاکنون همه نوع تفاهم و همکاری به خرج دادهاند، از جمله برای تعیین مکان و زمان مصاحبههای سریع الوصول فرد فرد اشرفیها. تنها خواسته آنها این بوده که حفاظت جان و حیثیت مصاحبه شوندگان (در نقلوانتقال به محل وطیّ مصاحبههای فردی) توسط یک نیروی قابل اطمینان تضمین شود، به همان ترتیب که مللمتحد جان افراد و کارمندان خود را حفاظت میکند. ه کسی میتواند مدعی شود که دولت عراق، با حرف شنویی که از ولایت فقیه دارد، به ویژه با تجربه دست زدن به دو جنایت بزرگ علیه بشریت (هجوم های مرداد۸۸ و فروردین ۹۰ به اشرفیان بیسلاح)، با محاصره نظامی غیرقانونی، اعمال حصر و کسر دوا درمان پزشکی، قطع سوخت و... اعمال شکنجه دوسال و نیمه اخیر توسط بلندگوها و... یک چنین جنایتکار ستمگری چگونه میتواند مورد اطمینان اشرفیها قرارگیرد؟
میماند ارائه حفاظت / ضمانت پروسه کاری فوقالذکر توسط مللمتحد یا ایالت متحده (که مسئول اولیّه تمام این وضعیت بوده است). تاکنون این امکان عملی محقق نشده است.
یاستگزاری دولتی (یک دولت منتخب و مدعی روابط دموکراتیک) درباره یک موضوع انسانی/ یک مسأله حقوقبشری، معمولاً با دقت و دوراندیشی کارشناسانه، فهم و ملاحظه حقوقی (کشوری و بینالمللی) صورت میگیرد. کار زور و ماهیچه نیست، حکم خرد و طرح تدبیر است. در جوانب اجرایی قضیه نیز حزم و احتیاط مد نظر قرار میگیرد، شاخکهای حساس اجتماعی و شمّ قوی دریافت اثرات و عواقب احتمالی کاربرد دارد. بهخصوص در این زمینه، پرهیز از خشونت یک اصل اولیّه است، درصورت بروز اختلاف در بینش و حتی جنبههای اجرایی، مراجعه به قانون و قضاییه مستقل رویه معمول و چراغ راهنمای ممالک دموکراتیک.
اما از نظر مقاومت ایران چی؟ آیا مسأله از نگاه سیاسی مطرح شده یا حقوقبشری و انسانی؟
از همان نخستین روزها، مقاومت اعلام کرد «ما به خاک نچسبیدهایم»، سخنرانی ۴ مه خانم رجوی در مجلس بزرگداشت شهدای کشتار ۸ آوریل.
به بیان مکرّرخانم رجوی، و همچنین به نظر کلیه نهادها و سازمانهای حقوقبشری، سیاستمداران اروپایی، آمریکایی و نیز دبیرکل ملل متحد، و... مسأله اشرف / اشرفیان در عراق یک موضوع انسانی و حقوقبشری است و راهحلّ پایدار آن نیز میباید در انطباق با قوانین ملی/بینالمللی مربوطه (قوانین پناهندگی، انتقال حفاظتشده به کشور ثالث و...) معیّن و اجرا شود، و اکنون ماههاست این پرونده رسماً در کمیساریا مفتوح و به جریان افتاده است. کمیساریای عالی پناهندگی در ۱۳ سپتامبر گذشته رسماً اعلام کرد تقاضای ۳۴۰۰ مجاهد اشرفی را بهعنوان پناهجو پذیرفته و آنها میباید - تا انجام پروسه قانونی (مصاحبهها، پذیرش و بازاسکان در کشور ثالث) مشمول کلیه حقوق و تأمینات مربوطه توسط میزبان - دولت عراق – باشند. برای اجرای هرچه سریعتر این روند، همه طرفهای بینالمللی/حقوقبشری، دوطرف (مسئولان اشرف و دولت عراق) را به مذاکره و مفاهمه بر اساس قانون و عرف دعوت کردهاند. مسئولان اشرف و کل مقاومت، به ویژه شخص خانم رجوی، بلافاصله از آن موضعگیری رسمی کمیساریا استقبال و درجهت اجرایی شدن سریع مصاحبهها تاکنون همه نوع تفاهم و همکاری به خرج دادهاند، از جمله برای تعیین مکان و زمان مصاحبههای سریع الوصول فرد فرد اشرفیها. تنها خواسته آنها این بوده که حفاظت جان و حیثیت مصاحبه شوندگان (در نقلوانتقال به محل وطیّ مصاحبههای فردی) توسط یک نیروی قابل اطمینان تضمین شود، به همان ترتیب که مللمتحد جان افراد و کارمندان خود را حفاظت میکند. ه کسی میتواند مدعی شود که دولت عراق، با حرف شنویی که از ولایت فقیه دارد، به ویژه با تجربه دست زدن به دو جنایت بزرگ علیه بشریت (هجوم های مرداد۸۸ و فروردین ۹۰ به اشرفیان بیسلاح)، با محاصره نظامی غیرقانونی، اعمال حصر و کسر دوا درمان پزشکی، قطع سوخت و... اعمال شکنجه دوسال و نیمه اخیر توسط بلندگوها و... یک چنین جنایتکار ستمگری چگونه میتواند مورد اطمینان اشرفیها قرارگیرد؟
میماند ارائه حفاظت / ضمانت پروسه کاری فوقالذکر توسط مللمتحد یا ایالت متحده (که مسئول اولیّه تمام این وضعیت بوده است). تاکنون این امکان عملی محقق نشده است.
دوستان براي براي جلوگيري از قتل عامي كه ميخواهد صورت گيرد، از هيچ كمكي دريغ نكنيد
پتيشن حمايت از اشرفيان لطفا امضاء كنيد
No comments:
Post a Comment